Inmiddels zitten we weer helemaal in de Hollandse sfeer van alledag, werk, treinen, Zwolle, klussen, huizenjacht enzovoorts. Ook het einde van Martijns HBO periode nadert en inmiddels heeft hij de status van 25 jarige bereikt! Een weekendje Keulen om dit te vieren was daarom uiterst gepast! Lees verder voor een compilatie van ons Wochenende.

Trein + Hotel = Ganz einfach Köln

Vorig weekend zijn we met de ICE naar Keulen gegaan. Deze hypermoderne trein brengt je binnen 2,5 uur van Amsterdam CS naar Köln Hauptbahnhof. Nederlandse conducteurs die Duits praten en Duitse conducteurs die Nederlands oplezen zijn uiterst vermakelijk. Tijn kon na zijn werk in Arnhem binnenhuppen. Vrijdagavond om half 8 kwamen we viernagrootste stad van Duitsland binnenrijden (nummer 1, 2 en 3 zijn respectievelijk Berlijn, Hamburg en München). Mochten we eventueel nog twijfels hebben gehad of we echt in Duitsland waren aangekomen dan waren deze snel verdwenen, er stond een Currywurst stand op ons perron. Op slechts een paar meter lopen van het Hauptbahnhof lag ons gezellige familiehotel. Lees: hotel in gezellige oubollige Duitse stijl met rieten stoeltjes en woeste jagersvondsten aan de wand. We hebben prima geslapen in het Müller hotel, maar een gedeeld dekbed wil nog wel eens voor wat onrust zorgen. Maar onze ervaring in het Müller hotel was positief, kleine hotelletjes blijven de leukste!

De Keulse Dom

Keulen = de domstad = Keulen. Mocht je onverhoopt geen boekjes of websites over Keulen hebben gelezen dan kom je er in de stad wel snel achter, de hele stad draait een beetje om de enorme gotische kathedraal. Het is de grootste kathedraal in Duitsland en een van de grootste van Europa. De Keulse dom, die vlakachter het Hauptbahnhof staat, is ’s avonds een gewilde hangplek voor jongeren uit de alternatieve scene. Overdag een trekpleister voor toeristen uit Duitsland, Nederland en Azië die hun digitale fotorolletjes vol willen schieten. Van buiten een plaatje tot in detail, van binnen enigszins kaal te noemen. De enorme hoogte van ruim 150 meter is wel op zijn minst indrukwekkend te noemen. Naast de grote dom telt Keulen nog een groot aantal kerkjes, het is een gelovige stad. Oja naast de dom is er natuurlijk nog meer te zien. Het chocolademuseum is zeker een bezoekje waard en ook de Heumarkt is leuk om te zien en daar kun je ook uitstekend eten bij de Mexicaan.

Einkaufen, shoppen en winkels

Shoppen, ja dat klopt wel, kun je prima in Keulen. Alles wat ons graaggelduitgevende hartje begeert kun je hier vinden. Amerikaanse en Spaanse modeketens, boetiekjes en leuke alternatieve winkeltjes. Hier kun je een dagvullend programma mee samenstellen. Tussen het einkaufen door kun je genieten van prima koffie in een van de vele espresso zaakjes. Daarnaast klopten ook hier de Duitse vooroordelen, we hebben weer heerlijk kunnen genieten van schnitzels, bretzels, bier en currywurst. We hebben ons culinaire hart verloren bij Currywust Forever, een aanrader!

Köln macht Spass! Foto’s in ons fotoboek .

Bericht van: Leinentijn.nl

Weekendje Keulen

De verhalen die we over Madrid hebben gehoord waren erg wisselend. Rasechte Catalanen zijn meestal niet zo te spreken over de Spaanse hoofdstad terwijl echte Madrilenen er trots op zijn dat “hun stadje” schoner is. Aan ons de kans om deze steden is een beetje te vergelijken, heel subjectief, dat wel.

Snel werd duidelijk dat Madrid meer een metropool is dan Barcelona, het vliegveld is enorm, je verstikt tussen de mensen op straat en het metronetwerk is erg uitgebreid. Op het eerste gezicht leek het een leuke stad, maar qua toerisme moet Madrid het vooral hebben van de grote musea. De grootste verschillen?

• Madrilenen lijken internationaler ingesteld. Engels lijkt makkelijker voor ze dan voor Catalanen, en natuurlijk is het in Madrid niet overal 2-talig zoals in Barcelona.
• Madrilenen zijn opener, veel mensen op straat die een gesprek aanknopen. Catalanen lijken soms wat gesloten te zijn.
• De eetgewoonten wijken wat af, de typische Spaanse hapjes zoals bocadillo de calamares en churros con chocolate worden in Madrid meer gegeten.
• Madrid heeft heel veel indische eettentjes en oosterse theehuisjes.
• Madrid mist: palmbomen, strand, oude gezellige typische Spaanse wijkjes zoals el Borne in Barcelona. Wij houden het toch graag bij Barcelona.

Wat we zoal hebben gedaan in Madrid?

• Door het centrum gestruind, Plaza del Sol, Plaza Oriente, het paleis, Gran Via, Plaza España, Plaza Mayor, Retiro park.
• Retiro markt bezocht, een grote rommelmarkt op zondag midden in de stad. Ik heb er nog een Gaudi boek in het Catalaans uit 1977 voor kinderen gescoord voor € 1!
• Musea; het prado museum gratis bezocht (tussen 18:00 en 20:00) en naar een tijdelijke tentoonstelling over Berlijn geweest in het Museo de la Ciudad.
• Lekkere thee gedronken in gezellige theehuisjes in de wijk Latina.
• Martijn heeft ook nog veel gewerkt dus heb ik me met de bus door de stad laten crossen, de Torre de España gezien, Plaza de torres, Plaza de Colón en de nationale bibliotheek gezien en natuurlijk veel gegeten.

Madrid tips?

• De wijken Chueca en La latina zijn het gezelligst.
• Het centum van Madrid is mini, veel is te lopen.
• Atocha treinstation is een half tropische tuin met schildpadjes, erg leuk!
• 100 montaditos aan calle mayor, 100 verschillende soorten belegde broodjes voor € 1,20. Heer-lijk!
• Areia eetcafé en cocktailbar. Lunch voor € 10,00 en de zaak is gezellig ingericht met kussentjes. Calle Hortaleza 92.

Madrid Foto’s.

Bericht van: Leinentijn.nl

Barcelona – Madrid

Maar naast al het geld wat Spanjaarden het hele jaar door spenderen aan loterijen, spelletjes, bingo’s en andere gokactiviteiten komt het hoogtepunt van de gokrage tijdens de kerst. Toen we dit weekend in Madrid waren werden de kerstloten al groots aangekondigd en als er ergens op straat plots een lange rij stond was dit doorgaans niet voor het Prado museum maar voor de loterij. Spanje is al vaker in het nieuws geweest om zijn grote loterij, vorig jaar keerde de Loteria de Navidad (de kerstloterij) al een bedrag van € 2,2 miljard uit. De loterij die al sinds 1763 bestaat draagt de naam el Gordo (de vette) en doet zijn naam eer aan. Maximaal kun je dit jaar € 585.000.000 winnen, vereiste is wel dat je de hele serie hebt van het winnende nummer. De prijzen voor loten zijn dan ook niet niks;

• 1/10 = € 20
• Een lot = € 200
• Een hele serie = € 39.000

Populaire nummers zijn vaak van (on)geluksdata. Zo waren de nummers 20808 (vliegtuigongeluk van Iberia op Madrid Barajas), 11303 (aanslagen in Madrid) en 22504 (bruiloft prinsenpaar) dit jaar weer erg geliefd. Ook 13 doet het altijd erg goed! Toch heb ik zeer mijn twijfels bij deze loterij waar mensen hele maandsalarissen aan spenderen (de gemiddelde Spanjaard geeft € 70 uit aan deze loterij), ook een uur in de rij staan voor een lot is geen uitzondering. Zijn ze zo hebzuchtig, zo gevoelig voor verslavingen of hebben ze gewoon een heftige hoop op een miljonairs leven?

Bericht van: Leinentijn.nl

Spanjaarden en gokken

De markten brengen de mensen weer wat dichter bij de natuur, want in Nederland koop je een pakje vlees waarvan niet meer te herleiden is hoe het er ooit eruit heeft gezien. Cultuurverschilletje. In Barcelona wordt bijna alle vis en vlees vers afgesneden. Schrik dan ook niet als je eens een half varken of hele inktvissen ziet liggen. Wat ook zo mooi is dat het beeste efficiënt wordt opgemaakt, ook de koppen, staarten en oren worden verkocht.

Barcelona is rijk aan markten, de bekendste is Mercat de la Boqueria. Deze oudste versmarkt van Barcelona is ooit ontstaan als open handelsplaats en verplaatste zich over de Ramblas. In 1840 kreeg de markt zijn eigen stekkie met overdekking. Mijn favoriete markt is sinds kort de Sant Antoni (waar ook de boekenmarkt is op zondag). Deze markt stamt uit 1882 en was de eerste buiten de stadsmuren van Barcelona, de markt is heel ruim opgezet, rustiger dan de Boqueria en heeft een prachtig dak.

Vandaag was ik naar de mercado de Sant Antoni gecrosst op mijn fietsie om een paar mosselen te scoren. Net als in Nederland is het marktvolk hier in Spanje ook wel een slag apart “Hola guapaaa!” vliegt je vaak om te horen (vrij vertaald naar “hey mooierd!”).

Ook toen ik bij de kaaskraam stond was het weer dolle pret, ik vroeg per ongeluk om 2 planken geitenkaas in plaats van 2 plakken geitenkaas (planchas = planken en lonchas = plakken, nooit meer vergeten). Toen was het hek van de dam, de kaasmeneer ging vanalles uitleggen over de Spaanse taal. Toen ik vertelde dat ik uit Nederland kom begonnen zijn ogen te sprakelen, coffeeshops, die kende hij wel! Grappig is het dat Nederlanders vaak klagen over Nederland, maar dat buitenlanders het altijd prachtig vinden daar (buiten de coffeeshops zijn natuurlijk ook de fietsen en grachten erg in trek). Hij sprak dan ook uit ervaring, hij was al 3 keer in Nederland geweest. Zijn eigen stukje Nederland heeft hij ook in huis, een wietplant waarvan de afmetingen onbekend zijn maar aan zijn handengezwaai te zien zal het wel een grote zijn. Overigens is hij niet de enige waarvan ik dit verhaal hoor hier, volgens mij stikt het hier van de eigenhuis&tuin plantages. Anyway, de geitenkaas was erg lekker en ik ben nu weer thuis en ga voor het eerst mosselen maken. Wish me luck!

Bericht van: Leinentijn.nl

Op de markt..

Afgelopen weekend was er namelijk weer één om van te genieten!

Genieten van mijn eerste zelfgemaakte Tiramisu:

Het tiramisu recept?

Voor 4 personen:
1/2 dl espresso of sterke koffie, 2 eetlepels koffielikeur, 12 lange vingers, 50 gr fijne kristalsuiker, 250 gr mascarpone, 2 eieren, cacaopoeder, ca 4 eetlepels grof geraspte bittere (pure) chocolade.

• koffie mengen met likeur
• lange vingers in een schaal naast elkaar leggen
• koffie-likeurmengsel hieroverheen sprenkelen
• eieren splitsen
• dooiers schuimig kloppen met de kristalsuiker, mascarpone erdoorheen kloppen
• eiwitten stijf kloppen en voorzichtig door het mascarponemengsel spatelen
• mengsel over de lange vingers lepelen
• minstens 4 uur in de koelkast laten opstijven
• afwerking: bestrooien met cacaopoeder en de geraspte chocolade daaroverheen strooien

Het resultaat:

Genieten in Port Aventura:

Port Aventura ligt vlakbij Barcelona (in het Nederlands, verweg). Het is 1,5 uur met de trein, daar betaal je een tientje voor. I love Renfe, NS zal wel even tegenvallen. Port Aventura ligt tevens op steenworpafstand van de bekende bad/toeristen/uitjedakgaan/playa/Spaanse plaats Salou.

Het park is één van de grootste van Europa en hebben een aantal supervette achtbanen.

• De Furius Baco, in 3 seconden van 0 naar 135 kilometer per uur en daarmee de snelste achtbaan van Europa. En dat is snel kan ik verklappen!
• Dragon Kahn met 8 inversies, dit was het record tot 2002. De achtbaan met de meeste inversies staat nu in de UK (10 inversies). Het lijkt maar niet te stoppen als je erin zit .
• Stampida, houten achtbaan die ook mega snel is!
• Een vrije val die langzaam omhoog gaat en vrij naar beneden valt.

Jammer genoeg moesten we voor bijna elke attractie 1,5 tot 2 uur wachten maar dat we 20€ korting hadden op de entreeprijs verzachtte de pijn.

To snuffel @ Boekenmarkt

Elke zondag is er een énorme boekenmarkt in de markt van Sant Antoni (oude markt van Barcelona). Er staan handelaren in posters, oude tijdschriften, VHS banden en boeken (literatuur, comics, platenboeken, romannetjes, reisboeken enz.). Snuffelen tot je een ons weegt maar wel erg leuke dingen! Oppassen voor zakkenrollers want ik was bijna het haasje. Oude mannenhanden bevoelden mijn heupen, waar mijn telefoon in mijn zak verstopt zat. Na een boze blik zijn kant op nam hij de benen.

Uitzicht…

Het wordt hier ook al vroeg donker, zo rond een uurtje of 5:30. Als je rond dat tijdstip op het dakterras van ons huis gaat kijken heb je prachtig uitzicht!

En voordat we het vergeten..

Jullie zijn nu vast al waus van die pepernoten enzo, maar hier worden we al dood gegooid met taferelen als hieronder te zien. Kerstversiering met 18 graden vind ik toch vrij bizar. Maar voor het geval we het vergeten, alvast een Bones Festes! De mensen die wel eens bij ons op bezoek zijn geweest zullen dit gebouw trouwens wel herkennen… de bingo om de hoek!

Bericht van: Leinentijn.nl

Een novemberweekend in BCN in foto’s

Na een tijdje ergens te wonen ga je je echt thuis voelen in een stad (als het goed is), dat heeft bij mij ongeveer een maand geduurd in Barcelona. Je weet je weg te vinden, je hebt een huisje, elke dag naar het werk en je weet de juiste schappen te vinden in de supermarkt om de hoek. Je kijkt niet meer om van de varkenspoten die boven de bar hangen, je raakt gewend aan naakte bedelende zwervers voor de deur van de supermarkt en je past je ook steeds beter aan aan het ritme van de spanjaarden.

Vorig weekend waren Friso en Ingrid op bezoek, ook dit was weer een heel ander weekend. We hebben natuurlijk even de toerist uitgehangen. We zijn onder andere naar het Historisch Museum en de Casa Batllo geweest. Het historisch museum ligt gedeeltelijk onder de grond en laat het Romeinse Barcelona zien, dmv oude muren en andere opgravingen die nog onder Barcelona liggen. Het Casa Batllo is één van de huizen die Gaudi heeft ontworpen. Tijdens zulke uitstapjes zie je het Barcelona waar veel Catalanen over klagen, té toeristisch. Op zich ben ik van mening dat het toerisme Barcelona juist goed doet, de provincie is niet voor niets zo welvarend. Maar het type toerist dat alles van de stad wil zien in 1 dag, en terug wil komen met een dozijn foto’s van <insert bezienswaardigheid> + persoon in kwestie wil je niet dagelijks tegenkomen.

Al met al is Barcelona een veelzijdige stad die ontzettend veel moois (en lelijks) te bieden heeft, ik heb het gevoel dat je hier na 10 maanden zelfs nog niet uitgekeken bent. Helaas moeten we binnenkort weer naar Nederland maar ik hoop toch een stukje Spanje mee te nemen. De boter wordt in ieder geval nog vaker vervangen door olijfolie .

Bericht van: Leinentijn.nl

Barcelona vanuit een ander point of view

De eerste indrukken

• Het vliegveld van Lissabon wordt gedomineerd door TAP vliegtuigen, duidelijk de grootste Portugese luchtvaartmaatschappij in de kleuren van kerst en de vlag van Portugal.
• Tussen de landingsbaan en de terminals zit een grote afstand die een normale slurf nooit zou kunnen overbruggen. Een paar minuten durende busreis is dus vereist.
• Lissabon is stukken internationaler ingesteld dan Barcelona, alles staat bijna aangegeven in het Engels. De pendelbus van het vliegveld naar het stadscentrum geeft alles zelfs een Engelse naam. Liberdade Avenue ipv Avenida da Liberdade is een voorbeeldje gegrepen uit de grote emmer.
• Duitsers hadden vakantie of zijn gewoon erg dol op Lissabon want het zat er werkelijk vol mee.
• Voor de leken onder ons, Lissabon is gebouwd op 7 bergen. En niet van die lullige pisheuveltjes, nee, echte bergen. Een beetje conditie is dus wel vereist, zeker als je een guesthouse hebt uitgezocht bovenop één van deze 7 bergen.
• Lissabon is erg multiculti, kijk hier niet om van een zwartje of een doekje hier en daar. Totaal het tegenovergestelde van Barcelona op dat punt.

Dag 1- Op verkenningstocht in Lisboa

Zoals je je misschien kunt voorstellen waren we een beetje moe toen we rond een uur of 11 plaatselijke tijd ons guesthouse hadden bereikt. We hadden nog niet meer dan een uurtje geslapen deze nacht. Gelukkig had onze verblijfsplaats heerlijke bedjes waar we even 3 uur ongegeneerd hebben liggen tukken. Rond 14:00 zijn we op pad gegaan voor ontbijt/lunch. Gelijk kwamen we in aanraking met de vele invloeden uit India die je terug kunt vinden in Portugal als gevolg van de jarenlange aanwezigheid van Portugal in zijn voormalige kolonie. Wat als voordeel met zich mee bracht dat we voor 6 € kip tandoori hebben gegeten, yummert! Toen we lekker op het terras zaten te genieten van onze mango lassi zat er een oude man gezellig met ons te kletsen. Oorspronkelijk kwam hij uit Afrika, maar heeft lang in India gewoond en is uiteindelijk in Lissabon neer gestreken. Dat was onze eerste kennismaking met de stad, vriendelijke, open maar wel een beetje gekke mensen. De rest van de dag hebben we heerlijk door de stad gedwaald om wat eerste indrukken op te doen. Foto’s zeggen meer dan woorden – Foto’s van dag 1.

Dag 2 – Sesimbra

Temperaturen reikten boven de 25 graden dus we wilden wel een tochtje langs de kust maken. Lissabon ligt aan één van de langste rivieren van Portugal, de Taag (Tejo). Ten zuiden van de Taag liggen verschillende kuststadjes waar Portugesen zelf graag komen om vakantie te vieren. We waren van plan om de “mooiste stranden” van Meco te bezoeken maar onverhoopt kwamen we in Sesimbra terecht omdat we de bushalte waren voorbij gereden. Heerlijk rustig dorpje, vanuit daar zijn we alsnog verder gereden naar Meco. Daar was het nog rustiger en konden we even proeven en ruiken van de Portugese campo. Geen kip op straat en de bushaltes bestaan er uit een houten paal met een soort container, prachtig. Na wat rond te dwalen konden we geen spoor van strand of oceaan vinden. Dus maar gevraagd bij een winkeltje waar geen Engels werd gesproken. Met handen en voeten Portugees en wat Spaans kon ik een gesprekje aanknopen en vertelde de mevrouw giechelend de weg. We kwamen op een strand zoals je die in Spanje echt niet ziet, breed, duinen, fijn zand… Net IJmuiden hihi. Zo rustig, stil en mooi. Maar, we moesten terug naar Lissabon want de laatste bus uit dit gehucht ging om 19:15 hadden we ons laten vertellen. De bushaltes werken echter niet met een tijdsschema en we hebben bijna een uur op de bus gewacht terwijl we angst hadden onze nacht slapend in Meco door te brengen. Uiteindelijk zijn we veilig in Lissabon aangekomen en hebben we wéér Indisch gegeten.

Foto’s van dag 2.

Dag 3 – Wandeltocht

Met boekjes, kaartjes en fototoestel in de hand om de stad te verkennen. Het Barrio Alto (de hoge wijk) is een hoog gelegen chice hippe wijk waar we de dag hebben door gebracht.Dingen die we onder andere hebben bezocht zijn;

• Kronkelstraatjes waar trams met een noodsnelheid doorheen scheuren.
• De Universiteit van Lissabon heeft een Botanische tuin, slecht onderhouden, op instorten staande kassen en niet al te groot. Gelukkig was de entree maar 0,75 €.
• Mãe d’Água is een enorm waterreservoir verstopt onder een park, duizenden kubieke liters water werden hier vroeger opgeslagen voor de inwoners van Lissabon.

Foto’s van dag 3.

Dag 4 – Modern Lissabon Oriente

Helemaal ten oosten van de stad ligt het enorme expoterrein wat enorm modern is, in de metro merkten we al dat we naar het moderne deel gingen. De metrostations waren net kunstgalerijen en supernieuw. Helaas was het deze dag wat koud en bewolkt dus het leek wat uitgestorven op het expoterrein. In de zomer is het hier vast prachtig met een mooie boulevard vol restaurants maar die waren allemaal dicht, net als de kabelbaan. Jammer genoeg hebben we hier dus niet al te veel van gezien. De parken hier waren echter wel veel beter onderhouden dan in andere delen van de stad. Uiteindelijk hebben we het “grootste aquarium” van Europa bezocht. Al de zoveelste keer, ze lijken allemaal wel “de grootste” te zijn? Anyway, was erg leuk met veel aparte vissen die ik in geen enkel ander aquarium heb mogen bewonderen.

Foto’s van dag 4.

Dag 5 – Belem

We moesten er toch aan geloven, Belem is het meest toeristische deel van de stad. Geheel ten westen ligt de wijk Belem, hier hebben we onder andere bezocht:

• Een enorm klooster
• De Torre van Belem (foto). Bouwwerk in Moorse stijl, moest de stad beschermen tegen piraten, stond vroeger op een eiland maar is door de aardbeving van 1755 aangemeerd, staat sinds 1910 op de werelderfgoedlijst.
• Weer een botanische tuin (daar zijn we gek op!)

Naar mijn idee was het hier veel te toeristisch dus we hebben een fotootje gemaakt en we zijn snel verder gegaan. We hebben het koetsmuseum bezocht in Belem en dat was erg leuk (gratis!). Daarna hebben we de bekendste bakkerij bezocht die de heerlijke specialiteiten Pastei de Belem verkoopt. Dit zijn lekkere bladerdeegtaartjes gevuld met crème en een suikerlaagje, wordt vaak gegeten met kaneel en is heerlijk. Hema tompouce is is er niks bij!

Foto’s van dag 5.

Dag 6 – De kastelen van Sintra

Sintra staat bekend om zijn mooie authentieke omgeving en prachtige paleizen, dat leek ons wel wat. Hup, uur in de trein voor 3,60 € (retour!) en we waren er. De eerste helft van de dag hebben we verspild door een theehuisje te zoeken dat niet meer bestaat, vertrouw nooit Duitse toeristenboekjes! De andere helft van de dag hebben we bijna helemaal doorgebracht in het Palacio de Pena. Zoals bijna al het mooie in Portugal lag ook dit ergens bovenop een berg, gelukkig reed er een busje. Smalle bergweggetjes zonder railing werden met topsnelheden bereden. De hellingproef die ik tijdens mijn rijlessen in Nederland moest doen helpen je hier niet echt in benarde situaties. Natuurlijk word je, zodra je boven bent, weer genaaid als toerist want dan moet je nog een betaald busje naar boven nemen en weer apart entree betalen maar goed, dat neem je dan maar voor lief. Daar waren we dan, het paleis is ongeveer 300 jaar oud. Ooit gebouwd voor een oude Portugese koning, nadat het eerst dienst had gedaan als klooster. Het paleis is nog in goede staat en is ook nog tot 1910 bewoond gebleven. Het was echt een prachtig sprookjespaleis, dit moet je echt zien! Elke kamer werd bewaakt en sommige bewakers vertellen enthousiast (in uitstekend Engels) over de geschiedenis ervan.

Foto’s van dag 6.

Overige tips en weetjes over Lissabon

• Het barst er van de winkelcentra, werkelijk niet te behappen. Ze hebben allemaal een bioscoop, zijn bijna allemaal tot 24:00 open, hebben allemaal een gereserveerde verdieping voor voedsel (er zijn ketens voor Argentijns eten, Fruitdrankjes, Soepbars en nog heel veel meer) en hebben allemaal ontelbaar veel winkels. Eentje had zelfs een speelhal met achtbaan, bowlingbaan (hebben we gedaan haha) en spelcomputers.
• Bioscopen zijn goedkoop en in Original Version (2 keer geweest, Mirrors en Burn after reading)
• Veel zwervers, rollers, bedelaars en jatters! Natuurlijk hebben we weer een naïeve toerist bestolen zien worden.
• Hasj wordt op straat verkocht bij de vleet, het lijken wel stukken ontbijtkoek, aldus Tijn.
• Met een beetje Spaans (nog liever Catalaans) kennis kun je aardig wat Portugees lezen, verstaan is echter lastiger omdat de klanken meer op Turks lijken dan op Spaans. In het Spaans zit het golfje op de n (ñ) en in het Portugees meestal op de a (ã).
• Portugese vlaggen worden te pas (en on te pas) op elke mogelijke plek opgehangen. Het doel ervan is me nog even ontgaan… Vaderlandsliefde viert hoogtij!
• Azulejos is de naam van de tegeltjes die vele gebouwen, metrostations en restaurants in grote getale versieren en dat is superleuk. Er is ook een museum van, maar daar kwam ik helaas te laat achter…

Samenvatting in 4 woorden: Lissabon & omgeving zijn cool!
Samenvatting in foto’s: fotoalbum Lissabon 2008.

Bericht van: Leinentijn.nl

6 dagen Lissabon

Fatboy Slim en Felix the Housecat hebben we vorige maand al mogen bewonderen, was erg tof. Maar het hoogtepunt zou natuurlijk the Prodigy worden, is toch wel een van mijn all time favorieten!

Afgeladen vol was de Razzmatazz vorige week vrijdag. Grappig om te zien dat the Prodigy bij iedereen toch zo geliefd is, het publiek was erg gevarieerd, van oude fans vanaf het bittere begin tot jonge meisjes die net de nieuwste hits hebben meegemaakt. De prodigydiva’s lieten wat op zich wachten maar toen ze op kwamen ging de hele zaal van het ene op het andere moment compleet los. Alle bekende hits maakten de mensen aan het hossen en binnen de korste tijd was de zaal gevuld met een verse zweetlucht. The Prodigy zelf stond lekker te spacen op het podium maar… het was zo gaaf! Vanuit ergens achterin de zaal stonden wij daar onze overtollige calorieën van het bot te zweten.

Nieuwe nummers!

Soms blijken nieuwe nummers in de playlist uit te lopen op een dieptepunt in het concert, vaak omdat een band een “vernieuwde” (doch niet geliefde) wending heeft gemaakt. Maar bij the Prodigy was het tegengestelde waar. 3 nieuwe nummers die ze speelden waren Run, Warriors Dance en World’s on Fire en stuk voor stuk waren ze goed aan te horen. Ik was kennelijk niet de enige want het publiek ging onverbiddelijk door met swingen. Helaas is er nog helemaal niks bekend over wanneer er een nieuw album uit gaat komen.

Gelukkig heeft een mede concertganger een filmpje gemaakt van “Run” tijdens het concert in Barcelona. Check it out!

Na het concert zijn we nog met wat ex-collega’s blijven hangen in de Razzamatazz en de rest van de stad. Vervolgens konden we om 9 uur met het vliegtuig richting Lissabon, gelukkig kun je op de luchthaven van Barcelona ook lekker slapen want ons bedje hebben we die avond niet meer gezien.

Lissabon verslag = coming soon!

Bericht van: Leinentijn.nl

Out of space

• 100 km bij Barcelona vandaan
• 1 uur met de trein (Sants, Passeig de Gracia of Clot)
• Retourtje voor 12 € (die prijzen zijn niet normaal hier, té goedkoop!)
• Bijna in Frankrijk en dat is te merken…
• Veel bruggetjes, kleine steegjes, sfeervolle restaurantjes, dure winkels, gezellige terrasjes, meer “Catalaanisme” dan in Barcelona, minder overvloedig toerisme.

Wat wij hebben gedaan is een beetje rond lopen. We kwamen toen op de markt van Girona terecht ergens in een bos, hilarisch. Met churros in de hand (de zak patat van Spanje) hebben we het tafereel aanschouwd en viel het ons op dat hier meer hoofddoekjes te spotten zijn dan in Barcelona. Nectarines? 2 kilo voor € 1. Verder was heel duidelijk te merken dat Girona oud is, écht oud. Overal zijn nog overblijfselen te vinden uit de Middeleeuwse tijd, en het ziet er nog verbazingwekkend “goed” uit. De oude stadsmuren, die je met een beetje doorzettingsvermogen kunt beklimmen (Tijn “ik moet echt aan mijn conditie werken..”), geven je een prachtig uitzicht over Gerona en de daaromheenliggende bergen. De sfeer in Gerona is ook super, weinig druk verkeer, minder “in-de-blote-rood/witte-torso-foto’s-makende-Britten” en terrasjes aan het water. De zon, die de thermometer naar 29 graden omhoog deed schieten, maakte het plaatje helemaal af. De trein die ons terugbracht naar onze woonplaats reed langs prachtige landschappen, groene bergen en schattige kleine dorpjes. Die treinreis deed me beseffen dat ik toch wel een beetje van deze regio ben gaan houden…. Foto’s zijn te bewonderen in het fotoboek: Girona.

Bericht van: Leinentijn.nl

La bonita Girona

fotos zijn te bewonderen in het fotoboek: parlament de catalunya

Bericht van: Leinentijn.nl

Eerste zondag van de maand