Maar naast al het geld wat Spanjaarden het hele jaar door spenderen aan loterijen, spelletjes, bingo’s en andere gokactiviteiten komt het hoogtepunt van de gokrage tijdens de kerst. Toen we dit weekend in Madrid waren werden de kerstloten al groots aangekondigd en als er ergens op straat plots een lange rij stond was dit doorgaans niet voor het Prado museum maar voor de loterij. Spanje is al vaker in het nieuws geweest om zijn grote loterij, vorig jaar keerde de Loteria de Navidad (de kerstloterij) al een bedrag van € 2,2 miljard uit. De loterij die al sinds 1763 bestaat draagt de naam el Gordo (de vette) en doet zijn naam eer aan. Maximaal kun je dit jaar € 585.000.000 winnen, vereiste is wel dat je de hele serie hebt van het winnende nummer. De prijzen voor loten zijn dan ook niet niks;

• 1/10 = € 20
• Een lot = € 200
• Een hele serie = € 39.000

Populaire nummers zijn vaak van (on)geluksdata. Zo waren de nummers 20808 (vliegtuigongeluk van Iberia op Madrid Barajas), 11303 (aanslagen in Madrid) en 22504 (bruiloft prinsenpaar) dit jaar weer erg geliefd. Ook 13 doet het altijd erg goed! Toch heb ik zeer mijn twijfels bij deze loterij waar mensen hele maandsalarissen aan spenderen (de gemiddelde Spanjaard geeft € 70 uit aan deze loterij), ook een uur in de rij staan voor een lot is geen uitzondering. Zijn ze zo hebzuchtig, zo gevoelig voor verslavingen of hebben ze gewoon een heftige hoop op een miljonairs leven?

De markten brengen de mensen weer wat dichter bij de natuur, want in Nederland koop je een pakje vlees waarvan niet meer te herleiden is hoe het er ooit eruit heeft gezien. Cultuurverschilletje. In Barcelona wordt bijna alle vis en vlees vers afgesneden. Schrik dan ook niet als je eens een half varken of hele inktvissen ziet liggen. Wat ook zo mooi is dat het beeste efficiënt wordt opgemaakt, ook de koppen, staarten en oren worden verkocht.

Barcelona is rijk aan markten, de bekendste is Mercat de la Boqueria. Deze oudste versmarkt van Barcelona is ooit ontstaan als open handelsplaats en verplaatste zich over de Ramblas. In 1840 kreeg de markt zijn eigen stekkie met overdekking. Mijn favoriete markt is sinds kort de Sant Antoni (waar ook de boekenmarkt is op zondag). Deze markt stamt uit 1882 en was de eerste buiten de stadsmuren van Barcelona, de markt is heel ruim opgezet, rustiger dan de Boqueria en heeft een prachtig dak.

Vandaag was ik naar de mercado de Sant Antoni gecrosst op mijn fietsie om een paar mosselen te scoren. Net als in Nederland is het marktvolk hier in Spanje ook wel een slag apart “Hola guapaaa!” vliegt je vaak om te horen (vrij vertaald naar “hey mooierd!”).

Ook toen ik bij de kaaskraam stond was het weer dolle pret, ik vroeg per ongeluk om 2 planken geitenkaas in plaats van 2 plakken geitenkaas (planchas = planken en lonchas = plakken, nooit meer vergeten). Toen was het hek van de dam, de kaasmeneer ging vanalles uitleggen over de Spaanse taal. Toen ik vertelde dat ik uit Nederland kom begonnen zijn ogen te sprakelen, coffeeshops, die kende hij wel! Grappig is het dat Nederlanders vaak klagen over Nederland, maar dat buitenlanders het altijd prachtig vinden daar (buiten de coffeeshops zijn natuurlijk ook de fietsen en grachten erg in trek). Hij sprak dan ook uit ervaring, hij was al 3 keer in Nederland geweest. Zijn eigen stukje Nederland heeft hij ook in huis, een wietplant waarvan de afmetingen onbekend zijn maar aan zijn handengezwaai te zien zal het wel een grote zijn. Overigens is hij niet de enige waarvan ik dit verhaal hoor hier, volgens mij stikt het hier van de eigenhuis&tuin plantages. Anyway, de geitenkaas was erg lekker en ik ben nu weer thuis en ga voor het eerst mosselen maken. Wish me luck!

Afgelopen weekend was er namelijk weer één om van te genieten!

Genieten van mijn eerste zelfgemaakte Tiramisu:

Het tiramisu recept?

Voor 4 personen:
1/2 dl espresso of sterke koffie, 2 eetlepels koffielikeur, 12 lange vingers, 50 gr fijne kristalsuiker, 250 gr mascarpone, 2 eieren, cacaopoeder, ca 4 eetlepels grof geraspte bittere (pure) chocolade.

• koffie mengen met likeur
• lange vingers in een schaal naast elkaar leggen
• koffie-likeurmengsel hieroverheen sprenkelen
• eieren splitsen
• dooiers schuimig kloppen met de kristalsuiker, mascarpone erdoorheen kloppen
• eiwitten stijf kloppen en voorzichtig door het mascarponemengsel spatelen
• mengsel over de lange vingers lepelen
• minstens 4 uur in de koelkast laten opstijven
• afwerking: bestrooien met cacaopoeder en de geraspte chocolade daaroverheen strooien

Het resultaat:

Genieten in Port Aventura:

Port Aventura ligt vlakbij Barcelona (in het Nederlands, verweg). Het is 1,5 uur met de trein, daar betaal je een tientje voor. I love Renfe, NS zal wel even tegenvallen. Port Aventura ligt tevens op steenworpafstand van de bekende bad/toeristen/uitjedakgaan/playa/Spaanse plaats Salou.

Het park is één van de grootste van Europa en hebben een aantal supervette achtbanen.

• De Furius Baco, in 3 seconden van 0 naar 135 kilometer per uur en daarmee de snelste achtbaan van Europa. En dat is snel kan ik verklappen!
• Dragon Kahn met 8 inversies, dit was het record tot 2002. De achtbaan met de meeste inversies staat nu in de UK (10 inversies). Het lijkt maar niet te stoppen als je erin zit .
• Stampida, houten achtbaan die ook mega snel is!
• Een vrije val die langzaam omhoog gaat en vrij naar beneden valt.

Jammer genoeg moesten we voor bijna elke attractie 1,5 tot 2 uur wachten maar dat we 20€ korting hadden op de entreeprijs verzachtte de pijn.

To snuffel @ Boekenmarkt

Elke zondag is er een énorme boekenmarkt in de markt van Sant Antoni (oude markt van Barcelona). Er staan handelaren in posters, oude tijdschriften, VHS banden en boeken (literatuur, comics, platenboeken, romannetjes, reisboeken enz.). Snuffelen tot je een ons weegt maar wel erg leuke dingen! Oppassen voor zakkenrollers want ik was bijna het haasje. Oude mannenhanden bevoelden mijn heupen, waar mijn telefoon in mijn zak verstopt zat. Na een boze blik zijn kant op nam hij de benen.

Uitzicht…

Het wordt hier ook al vroeg donker, zo rond een uurtje of 5:30. Als je rond dat tijdstip op het dakterras van ons huis gaat kijken heb je prachtig uitzicht!

En voordat we het vergeten..

Jullie zijn nu vast al waus van die pepernoten enzo, maar hier worden we al dood gegooid met taferelen als hieronder te zien. Kerstversiering met 18 graden vind ik toch vrij bizar. Maar voor het geval we het vergeten, alvast een Bones Festes! De mensen die wel eens bij ons op bezoek zijn geweest zullen dit gebouw trouwens wel herkennen… de bingo om de hoek!

Na een tijdje ergens te wonen ga je je echt thuis voelen in een stad (als het goed is), dat heeft bij mij ongeveer een maand geduurd in Barcelona. Je weet je weg te vinden, je hebt een huisje, elke dag naar het werk en je weet de juiste schappen te vinden in de supermarkt om de hoek. Je kijkt niet meer om van de varkenspoten die boven de bar hangen, je raakt gewend aan naakte bedelende zwervers voor de deur van de supermarkt en je past je ook steeds beter aan aan het ritme van de spanjaarden.

Vorig weekend waren Friso en Ingrid op bezoek, ook dit was weer een heel ander weekend. We hebben natuurlijk even de toerist uitgehangen. We zijn onder andere naar het Historisch Museum en de Casa Batllo geweest. Het historisch museum ligt gedeeltelijk onder de grond en laat het Romeinse Barcelona zien, dmv oude muren en andere opgravingen die nog onder Barcelona liggen. Het Casa Batllo is één van de huizen die Gaudi heeft ontworpen. Tijdens zulke uitstapjes zie je het Barcelona waar veel Catalanen over klagen, té toeristisch. Op zich ben ik van mening dat het toerisme Barcelona juist goed doet, de provincie is niet voor niets zo welvarend. Maar het type toerist dat alles van de stad wil zien in 1 dag, en terug wil komen met een dozijn foto’s van <insert bezienswaardigheid> + persoon in kwestie wil je niet dagelijks tegenkomen.

Al met al is Barcelona een veelzijdige stad die ontzettend veel moois (en lelijks) te bieden heeft, ik heb het gevoel dat je hier na 10 maanden zelfs nog niet uitgekeken bent. Helaas moeten we binnenkort weer naar Nederland maar ik hoop toch een stukje Spanje mee te nemen. De boter wordt in ieder geval nog vaker vervangen door olijfolie .

fotos zijn te bewonderen in het fotoboek: parlament de catalunya

“¡Tots al Camp! *klapx3*”.

Dit is namelijk de eeuwig terugkerende zin in het Catalaanse clublied van FC Barcelona en betekent niets meer dan “allemaal naar het stadion”. En dat hebben we gedaan hoor, voor € 50 de man hadden we een blauw plastic stoeltje veroverd in de hoogste ringen van het Camp Nou stadion, iets buiten het centrum van de stad. Kaartjes kunnen overigens gewoon bij de kassa worden gekocht.
Sören was het al eens opgevallen dat de Spanjaarden zo weinig bier drinken voor de wedstrijd, in vergelijking met Duitsers. Hoewel dat waar is zijn Spanjaarden, of moet ik zeggen Catalanen, ook geen lieverdjes. We hebben heuse rellen gezien voor de ingang van het Camp Nou, de Mossos (de plaatselijke ME) deed echter weinig. We vervolgden onze weg naar het stadion waar FC Barcelona haar eerste Champions Legue wedstrijd tegen Sporting Lisboa zou gaan spelen. Ruim van te voren waren we al aanwezig, hopend op een voorspel a la Frans Bauer. We waren verkeerd ingelicht door onze voetbalbuddies, er was namelijk niks geen feestje voor de wedstrijd.
Maakte niet uit, het uitzicht bood genoeg voldoening. We zaten helemaal bovenin in de vierde ring van het stadion. Hoogtevrees is zeker niet gewenst, een camera echter wel. Want.. wát een uitzicht, we konden zo over het stadion de stad in kijken.
Genoeg onzinnig geleuter, sorry ik blijf een vrouw. De wedstrijd begon, en hoewel de meeste weten dat ik, noch Martijn, fan ben van voetbal hebben we ons uitstekend vermaakt. Het verbaasde me nog hoe goed we de wedstrijd konden volgen van deze adembenemende hoogte, hoewel het spotten van gezichtsuitdrukkingen toch wat lastig werd. Barca speelde goed en bevond zich vrijwel de gehele eerste helft op de goede kant van het veld. Terwijl wij genoten van al dat lekkers op het veld, en de FC Barcelona chippies (3€), hadden de PSV fans het zwaar (ja, we werden op de hoogte gehouden van de overige CL uitslagen). Het goede spel van FC Barça resulteerde in een eindstand van 3-1, Sporting Lisboa krijgt over enkele weken de kans op revanche tegen onze favoriete voetbalclub.
Ik raad iedereen die in Barcelona is wel aan om zo’n wedstrijd mee te maken, met ruim 55.000 man in één stadion zitten geeft toch wel een apart gevoel. Echter, reken niet op een feestje na de wedstrijd… het publiek wist niet hoe snel ze de metro moesten pakken.
Foto’s van ons avontuur in Camp Nou!

Tapasavond

Zaterdag heb ik samen met Teresa en andere Duitse vriendinnetjes uit mijn Spaanse taalles tapas gemaakt. Ja vraag me niet waarom, maar ik vind altijd Duitsers… We hebben ons door onze guay lerares laten informeren (zie “Spaans leren?“), en we hebben in de klas zelfs een lesje besteed aan het lezen van een recept voor “Tortillas de patatas“. Zaterdag was dus de grote dag en hebben we een paar uur in de supermarkt en in de keuken door gebracht, gezellig én met resultaat. De tafel stond vol met enkele bekende Spaanse tapas;

• Tortilla de patatas. Het is nodig te vertellen dat het heel moeilijk is deze te bereiden, je moet aardappels in kleine reepjes snijden en bakken. Daarna een geklust ei erbij doen en zachtjes gaar laten worden. Het draaien van de tortilla vereist wat meesterwerk! De aardappels waren bijna frietjes geworden bij ons, maar toch erg lekker!
• Fuet. Een bekende worst uit de Catalaanse regio.
• Ensalada ruso. Dit wordt bij ons ook wel huzarensalade of Russisch ei genoemd. Ik weet niet zeker of dit typisch Spaans is maar het wordt in ieder geval vaak in tapasbars geserveerd. Volgens Bibi, onze lerares was het makkelijk te maken met een salademix uit de vriezer met mayonaise. Ik ben geen fan, doe mij maar de Hollandse huzarensalade van de Keurslager ofzo!
• Pan con tomate. Typisch Spaans, brood met boter kennen ze hier niet. Alles gaat met olijfolie dus ook het brood, samen met tomaat is dit een heerlijke snack! Bovendien ook één van de makkelijkere tapas.
• Croquetas. Kroketjes, niet helemaal zoals onze van Dobben maar ze kunnen ermee door. De Spaanse kroketten zijn gevuld met kaas, vis of met rauwe ham. Ook deze gaan er bij mij in als zoete koek.
• Gambas al ajillo. De KLAPPERRRR van de avond, gamba’s met knoflookjes. Ik kan er niet overuit, de gamba’s zijn hier verrukkelijk! Even bakken met veel olie en veel knoflook en je hebt deze heerlijke delicatesse op je eigen eettafel staan!

Het was smullen geblazen jongens, en ook de sangria en tinto de verano mochten niet ontbreken. Teresa heeft een terras op de 8e verdieping wat uitzicht gaf over een verlicht Barcelona, inclusief Tibidabo, de Torre Agbar en de Sagrada Familia. Prachtig. Voor andere goede tapas moet je wezen op de Rambla de Poble Nou waar ik later die week met Stefani (oud klasgenootje) ben geweest! En voor alle thuisblijvers, ik heb mijn moeder al beloofd een keer tapasavond te houden dus houd u allen vast en bereid je voor op een flinke dosis knoflook!

Chupitos

Chupitos zijn typische Spaanse shotjes, overal in Barcelona bestaan bars die alleen maar chupitos serveren met een kaart wel uitlopend tot 200 chupitos.De lekkerste chupito van de avond was toch wel de Harry Potter. Dit was tequila met een stukje sinaasappel en suiker. Dit geheel werd in de fik gestoken en maakte de smaak sinaasappel/caramel achtig. Niet slecht die chupitobars!

Castellers

Als dit geen Catalaanse traditie is dan weet ik het niet meer. Momenteel viert de wijk Sants zijn buurtfeest, deze wijk ligt wat buiten het centrum van Barcelona en er zijn dan ook niet veel toeristen te vinden. Zondag heeft mijn intercambio vriend me mee genomen naar dat feest en we hebben Castellers gekeken. Dit zijn grote torens die worden geconstrueerd door mensen, onderop de sterke mannen, bovenop de kids. Zie mijn filmpje voor meer duidelijkheid.

Echt bizarre ervaring, door dodelijke ongelukken een aantal jaar terug zijn de kids verplicht helmpjes te dragen. Het bovenste kindje steekt gewoonlijk ook zijn/haar hand op met vier gestrekte vingers, dit symboliseert de vlag van Catalunya die 4 rode strepen heeft. Deze Castellers zie je nog vaak terug op Catalaanse feesten en is zeker de moeite waard om een keer te bekijken!

Voetnoot voor mijn Nederlandse student: heb ik dit keer makkelijker geschreven?

Verder ben ik goed aan het inburgeren met Spaanse vrienden en ben ik zelf ook een privé leraresje geworden. Af en toe tref ik me met een Nederlands studerende Spanjaard. Dit leert me over het Nederlands dat vooral de “ui” en “eu” klanken lastig zijn, evenals de zindsopbouw. Wie weet wordt het ooit nog juf lein haha.

Vorige week zijn we eerst naar een concert van Ratatat in Razzmatazz geweest. Een bandje in de categorie indietronic op aanraden van een Amerikaans meisje uit mijn taalcursus. Omdat het concert rond Spaanse tijden begon (2:00 AM) zijn we eerst met de hele club naar het strand geweest. Dit wordt vaker gedaan in Spanje omdat drank in clubs nogal duur is, dus het feestje begint dan vast met supermarktstuff. Omdat het hier in Barcelona ‘s avonds nog heerlijk aangenaam weer is, is het zeker geen straf om nog even te chillen met een biertje op het strand. Martijn en Sören mochten zich gelukkig prijzen met zoveel chicas om zich heen! De meeste die op de foto te zien zijn ken ik uit mijn Spaanse lessen. Rond een uurtje of één zijn we naar de Razzmatazz gelopen, ongeveer 10 minuutjes vanaf het strand. De Razzmatazz is van het soort “één van de grootste discotheken van Europa” met zijn vijf zalen. Overal waren concerten, gezellige mensen en toffe muziek, geweldige tent. Zoiets mist echt in Nederland waar alles zo klein is!! De dansavond zorgde er echter wel voor dat we die vrijdag erna volledig waren uitgevloerd (15 augustus is een feestdag in Spanje). Gelukkig hebben we hier de mogelijkheid om lekker na te suffen op het strand. Maar verder wil ik jullie vooral niet jaloers maken hoor!! .

Die vrijdag was tevens het begin van één van de grootste feesten van Barcelona, het Las Fiesta Mayor de Gràcia. Dit was/is het wijkfeest van het district Gracia, maar is inmiddels ook uitgegroeid tot één van de populairste straatfeesten van de stad. Het feest draait eigenlijk om een wedstrijd straten versieren, de mooiste straat van de wijk Gràcia verdient de eer en een leuke geldprijs. Verder zijn er overal op straat concerten. Ik geloof dat ik elk genre wel ben tegengekomen, van hardcorepunk, tot country, tot pop, tot minimal. Erg leuk maar ook… érg druk! Het leek wel alsof heel Catalonië uit was gelopen naar Gràcia op die dag, maar de versierde straten waren heel apart en creatief!

Zondag zijn we naar Sitges geweest, jawel, dat homo-oord aan de Costa Brava! Die ja! Toch waagden we ons er maar aan omdat de stranden van Barcelona vies en heel druk zijn. Met een uurtje in de trein zit je in Sitges, een superschattig stadje die me verbaasde om zijn toeristische aantrekkingskracht. Wel schattige typische oude Spaanse huisjes, en leuke tapastentjes enzo, erg typisch allemaal. Jammer van de toeristen. Soms vraag ik me af of er nog plekken aan de costa zijn in Spanje waar geen toeristen te vinden zijn in de zomer haha. Toch hebben we nog een leuk plekje weten te vinden in het fijne zandstrand van Sitges, even druk maar iets schoner. Het was een dag met veel wind, de gele vlag hing uit dat duidt op gevaar. Gaaf dus! Enorm hoge golven waren er die je zo een paar meter opzij sleuren. Zo blijkt maar dat wij mensen niet zo zijn opgewassen tegen de kracht van het water.

Verder die week zijn we nog op de markt geweest en hebben we verse zalm en gamba’s gekocht, bereid en gegeten. Zo heerlijk, en zo gunstig! Die heerlijke gamba’s zal ik wel gaan missen als ik weer in Nederland ben, oef!