Bezoekjes in Barcelona

July 13th, 2008

Bekende van ons is het vast niet ontgaan, het was een drukte van jewelste in ons appartementje aan de Gran Via. Achtereenvolgend zijn Simon & Joyce, Jennifer, Alexander & Roos en Lel op bezoek geweest. Allemaal in de afgelopen maand, we lijken wel een hotelletje. Maar hartstikke leuk hoor, en zo zien wij ook nog eens wat van de stad. Ik heb het gevoel dat ik bekende bezienswaardigheden als Parc GÃƒÂ¼ell en de Passeig de Gracia inmiddels uit kan tekenen. Inmiddels was ik niet alleen klaar met mijn scriptie, maar heb ik ook mijn stage afgerond! Geen slavenarbeid meer dus, en alle tijd om reisgids te spelen voor mijn bezoekers.

Simon & Joyce

Mijn geliefde broeder met een vriendin van hem kwamen op bezoek. De twee hebben zich uitzonderlijk vermaakt en ik geloof dat het strand van Barcelona zeer bij hen in de smaak gevallen is. Als 2 negertjes konden ze weer richting het noorden vertrekken. We hebben veel dingen bezocht waarvan Camp Nou, de thuisbasis van voetbalclub FC Barcelona, toch wel ÃƒÂ©ÃƒÂ©n van de leukste dingen was. Daar waren wij zelf namelijk ook nog niet geweest. Het stadion ligt iewat buiten het stadshart maar is met enige moeite goed te bereiken. Natuurlijk gingen wij op het heetst van de dag maar dat mocht de pret niet drukken. Je krijgt de mogelijkheid om het hele stadion te zien, van kleedkamers (met bubbelbad!!), tot pressroom, tot tribunes. Gaaf gezicht en wat een ontzettend groot stadion. Als je denkt dat je alles hebt gezien komt er nog eens een museum zo groot als een winkelcentrum. Gepronk met bekers, toejuichende slogans richting Johan Cruyff en veel foto’s houden je (als voetbalfan) wel even zoet. Aanradertje! Simon trok wel de aandacht met zijn shirtje van het Nederlands elftal, omdat we daar op de dag van de wedstrijd Nederland-Rusland waren kregen we nog wel eens de vraag welke stand wij verwachtten voor later die avond. Natuurlijk hebben we vol optimisme een hele andere stand voorspeld dan de werkelijke en hoop ik dat geen van die mensen me nog herkent .

Jenny, Alexander & Roos

Helemaal overgevlogen van Bodrum – Istanbul kwam het nichtje van Martijn, Jennifer. Vorig jaar zijn we in Bitez op vakantie geweest, en nu waren wij degene die bezocht werden. We hebben vooral veel en lekker gegeten en goed geshopt! Alexander, een collega van mij van M4N, kwam samen met zijn vriendinnetje Roos op bezoek. Dolle boel. We wilden met zijn allen de Razzmatazz bezoeken, de grootste discotheek van Barcelona (en weide omgeving) maar helaas bleek het deurbeleid iets strenger dan verwacht.

Lel

Lel is eigenlijk net weer terug in Nederland, maar het was ontzettend leuk om samen weer leuke dingen te doen! In Berlijn gingen we samen vaak lekker op ontdekkinstocht en dat hebben we hier nog maar even herhaald.

Op de eerste dag, toen Jenny, Alexander en Roos er ook nog waren gingen we tapas eten. Het was een bar waar we nog niet eerder waren geweest en we stonden voor de nodige verrassingen. We kregen wijn volgens Spaans gebruik (in je mond laten gieten en zo lang mogelijk door drinken), en aaltjes. Aaltjes eten is een gebruik in Spanje die we nog niet kenden, ze zagen eruit als wormen en smaakten eigenlijk alleen naar knoflook olie. Hi-la-risch!

Verder kon ik mijn hart weer uitleven en goed gaan shoppen, volop “rabajas” in Barcelona en dat is iets waar ik van hou. Mijn favoriete winkel in Spanje is de Pull and Bear, niet te duur en leuke kleding. Past goed in het Spaanse rijtje Mango & Zara dus ik zie Pull and Bear ook nog wel wat andere landen veroveren (Nederland?).

In het weekend was het weer sightseeing tijd. Vol goede moed zijn we naar de Sagrada Famlilia gaan wandelen. Tot onze schande waren we er nog nooit in geweest, hoewel dat ding hier toch vrijwel om de hoek staat. Hup hup, met camera om de nek en boekjes in de hand mochten we voor de luttele prijs van 8 Ã¢â€šÂ¬ naar binnen. Als je vervolgens in de Sagrada Familia staat is het werkelijk waar ÃƒÂ©ÃƒÂ©n grote bouwput, en ook commercie viert hoogtij. In de nog niet afgemaakte kerk kon je gewoon candybars en blikjes cola kopen, maffe wereld. Het was er nogal druk en er stond een rij van een uur bij de lift. Ik had me laten vertellen dat er verderop in de Sagrada Familia nog een verstopte lift is die minder druk is (Tip!), helaas was deze kapot. Geen bezoekje in de torens van de Sagrada Familia dus voor ons. Wel hadden we het museum nog tegoed wat de Sagrada Familia alleen maar bijzonderder maakt. Nu al steken de eerste torens van de kerk boven de stad uit, maar de torens die nog moeten komen gaan deze nog overtreffen. Rond de 170m moet hij worden als hij ooit af komt.

Later die dag zijn we nog naar Torre de Collserola geweest, de televisietoren van Barcelona op de berg Tibidabo. Deze toren is gebouwd naar ontwerp van Norman Robert Foster, de geweldige Britse architect die onder andere ook voor het redisign van de Reichstag in Berlijn heeft gezorgd. De toren is in 1992 gebouwd ter ere van de Olympische Spelen in datzelfde jaar. Omdat de toren hoog is, en ook nog op een berg staat, geeft de Torre de Collserola het hoogste uitzicht over Barcelona (vanaf 445 meter). De Torre de Collserola is te bereiken met het openbaar vervoer (trein naar Peu del Funicular – met de Funicular de berg op – Bus 111 naar Torre de Collserola). Het is er rustig, veel mensen nemen niet de moeite af te reizen naar deze toren buiten de stad. Gemiste kans want voor Ã¢â€šÂ¬ 3,50 hadden we een adembenemend uitzicht over Barcelona.

Verder die week hebben we vaak de bekendste markt van Barcelona aangedaan, Mercat de la Boqueria. Dit is de grootste versmarkt van Spanje waar je alles kunt kopen, veel soorten exotische verse groenten en fruit, vlees, kip, vis, kruiden en veel meer. Ik zou het vegetariÃƒÂ«rs niet aanraden de Mercat de la Boqueria te bezoeken. Wat je ziet is niet zo Nederlands, hoewel je wel kunt zeggen dat ze netjes het hele beestje consumeren. Menig etalageruit lag vol met pensen, ballen en slokdarmen van runderen en hersenen, poten, koppen, staarten en tongen van varkens. Ik zeg altijd maar zo, het brengt ons weer wat dichter bij de natuur. Op een goede dag hebben we verse gamba’s gekocht en zelf bereid tot ze onherkenbaar waren in een stel verrukkelijke tortilla’s.